ECCO’26. Obecna klasyfikacja może pomijać część pacjentów w równym stopniu zagrożonych kolektomią. Czy nadchodzi czas na zmianę definicji? A co ze schematem leczenia? Zespół ze Szpitala Uniwersyteckiego w Odense w Danii zauważył, że wskutek widocznej w praktyce tendencji do wcześniejszej hospitalizacji i wczesnej eskalacji leczenia w trakcie zaostrzeń colitis ulcerosa coraz większy odsetek pacjentów otrzymuje opiekę taką jak w ciężkim rzucie choroby, mimo że nie spełniają kryteriów Truelove’a-Wittsa. Przenalizowali oni cechy kliniczne tej grupy i jej dalsze losy. Co nowego? Zebrano retrospektywne dane o kohorcie wszystkich pacjentów hospitalizowanych z powodu ciężkiego rzutu i leczonych dożylnymi kortykosteroidami w ośrodku referencyjnym. Ponadto uzyskany wynik odniesiono to analizy w innym uznanym ośrodku zajmującym się IBD. Spostrzeżenia Były dostępne informacje o 109 pacjentach z rozpoznanym ciężkim rzutem colitis ulcerosa, z których 29 (27%) nie spełniało jednak kryteriów Truelove’a-Wittsa. W tej grupie – ja słusznie piszą autorzy – zgodnie z oczekiwaniami, występowało mniej ogólnoustrojowych objawów stanu zapalnego (mediana CRP 7 mg/l w porównaniu do 34 mg/l, p < 0,001; hemoglobina 13,7 g/dl w porównaniu do 12,2 g/dl, p < 0,001; albumina 41 g/l w porównaniu do 38 mg/l, p < 0,001). Natomiast częstość kolektomii była podobna w obu grupach, czyli wśród spełniających i niespełniających kryteria…