Czy rzeczywiście warto powstrzymywać się od późnych posiłków podczas leczenia otyłości? Ocena kliniczna

Unikanie późnych posiłków dało w ciągu całego roku u osób odchudzających się dodatkową redukcję masy ciała

Unikanie późnych posiłków, czyli po godzinie 16, dało w ciągu całego roku u osób odchudzających się dodatkową redukcję masy ciała. Różnica wydaje się wartościowa. Są do niej jednak poważne zastrzeżenia i trwa dyskusja jak pogodzić ten dowód naukowy z dotychczasową teorią.

Istnieje wiele zaleceń terapeutycznych dla osób chcących zredukować masę ciała. Przywołane tu dane są bardzo aktualne i pochodzą z jednego z najwyżej notowanych pism medycznych na świecie – New England Journal of Medicine (NEJM).

Po 12 miesiącach osoby te zredukowały swoją masę ciała średnio o 8 kg, natomiast, ci którzy nie mieli tego dodatkowego ograniczenia o ok. 6,3 kg.

Z punktu widzenia statystyki medycznej, różnica ta – prawie 1,8 kg – nie była istotna, co oznacza, że jest duże prawdopodobieństwo, że pojawiła się przypadkowo.

Z uwagi na rangę publikacji w czołowym amerykańskim piśmie dla lekarzy informacja ta może wpłynąć na przyszłe zalecenia dla pacjentów. To co na pewno pozostanie w nich aktualne, to niska kaloryczność posiłków.

Sami pacjenci zaś mogą znaleźć tu dla siebie wskazówkę odnośnie spodziewanego tempa redukcji masy ciała podczas leczenia dietą.

Natomiast właściwe oczekiwania pacjentów z otyłością odnoście szybkości z jaką następuje utrata masy ciała w ciągu całego roku, pozwolą zachować motywację do wytrwania w nowym stylu życia.

O innym, obiecującym aspekcie terapii otyłości, wiążącym się z chirurgicznym jej leczeniem, piszemy w artykule Czy to możliwe, że operacje bariatryczne zmniejszają ryzyko nowotworów?

Referencja:

  1. Deying Liu D i wsp. Calorie Restriction with or without Time-Restricted Eating in Weight Loss N Engl J Med. 2022 Apr 21;386(16):1495-1504. doi: 10.1056/NEJMoa2114833.

Fotografia: joshuemd / Pixabay