Czy warto korygować dawkę mesalazyny w remisji colitis ulcerosa w zależności od bieżącego stężenia kalprotektyny?

Czy warto korygować dawkę mesalazyny w remisji colitis ulcerosa w zależności od bieżącego stężenia kalprotektyny?
ECCO'23

JCC. Podczas ECCO’23 opublikowano ocenę skutków decyzji klinicznych dotyczących bieżącej dawki mesalazyny u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego będących w remisji, które podejmowano na podstawie aktualnego stężenia kalprotektyny. Grupa z Hiszpanii w Kopenhadze przedstawiła retrospektywną analizę efektów takich zależności. U 47 osób będących w remisji od średnio 17 miesięcy (IQR 8-32), u których stężenie FC było niskie (36ug/g; IQR 22-85) redukowano dawkę doustnie podawanej mesalazyny ze średnio 3,2g do 2g/d (IQR 0-2.4). Skumulowane prawdopodobieństwo utrzymania remisji po 12 i 24 miesiącach wynosiło wówczas odpowiednio 90% i 82%. Odwrotnie, gdy u ciągle bezobjawowych pacjentów (17) były wysokie stężenia FC 524 ug/g; IQR 393-739), to zwiększenie dawki mesalazyny z 2,4 g do 3,2 g/d, po 12 i 24 miesiącach wiązało się ze skumulowanym prawdopodobieństwo nawrotu jedynie u odpowiednio 14% i 28% . Niestety są to zależności, które wynikają z danych retrospektywnych, uzyskanych od niewielkiej liczny chorych, jednak innych danych, szczególnie z wykorzystaniem grupy kontrolnej jest bardzo mało. Wydaje się, że przeprowadzenie takiego prospektywnego projektu w warunkach polskich jest możliwe i pomogłoby w opracowaniu bardziej szczegółowych wytycznych. Referencje: Piñero GS, Mesalazine dose modification based on fecal calprotectin levels in ulcerative colitis patients in clinical remission Journal of Crohn’s and Colitis, Volume 17,…

Ta zawartość została ograniczona tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się , aby wyświetlić tę treść.