JCC/ECCO. Tak mogłoby wynikać z doniesienia uznanych ekspertów opublikowanego podczas kongresu ECCO w Sztokholmie. Muszą być jednak spełnione konkretne warunki. Jakie? Ten zaskakujący – i potencjalnie bardzo ważny z praktycznego punktu widzenia – wniosek płynie z analizy efektywności klinicznej podawanego podskórnie biopodobnego infliksymabu u pacjentów z Chorobą Leśniowskiego-Crohna. Czy nie idzie on zbyt daleko? Zespół, który tworzą m.in. J.F. Colombel, S. Danese, S. Schreiber, B.E. Sands, i S.B. Hanauer, zgłosił w Sztokholmie poster z wynikami analizy post hoc danych z badania LIBERTY-CD. Wykazano w nim, że biopodobny podawany podskórnie infliksymab CT-P13 był skuteczny w leczeniu podtrzymującym choroby Leśniowskiego-Crohna. Ich analiza – jak czytamy – miała ocenić wpływ przeciwciał przeciw lekowi (anti drug antibody – ADA) na stężenie leku i jego skuteczność. ADA mierzono tu za pomocą wysoce czułego testu nowej generacji. Do analizy włączono 231 pacjentów (150 z ADA oraz 81 bez ADA), którzy otrzymali podskórnie co najmniej jedną dawkę CT-P13 w ramach leczenia podtrzymującego. W 54. tygodniu w obu grupach podobnie często stwierdzano m.in. remisję kliniczną (79,7% vs 69,5%, p=0,1335), odpowiedź endoskopową (65,2% vs 57,5%, p=0,3595) i średni wynik CDAI (83,6 vs 86,0, p=0,8342). W analizie przeżycia kontynuacja leczenia także była porównywalna pomiędzy obu grupami. Natomiast średnie minimalne stężenia…