ECCO’26. Szczegółowa relacja z ważnej sesji podczas kongresu ECCO w Sztokholmie skupiająca się na wartości wysokiego stężenia infliksymabu po podaniu podskórnym. Piszemy o miejscu tej postaci leku w praktyce w oparciu o własne doświadczenia ekspertów. Udział wzięli dr Anthony Buisson z Departamentu Badań Klinicznych Szpitali Uniwersyteckich w Clermont-Ferrand we Francji, prof. Axel Dignass z Uniwersytet Goethego we Frankfurcie oraz prof. Jean-Frédéric Colombel z Icahn School of Medicine w Mount Sinai w Nowym Jorku. Kluczowe znaczenie wysokiego stężenia infliksymabu w osiąganiu odpowiedzi na leczenie było udokumentowane na przykładzie kilku źródeł, zazanczył na początku spotkania dr Anthony Buisson. Co już wiedzieliśmy? Dr Buisson przypomniał badanie CD-SONIC oraz US-SUCCESS. Wykazano w nich korzyści z Łącznego stosowania terapii złożonej, czyli ze stosowania infliksymabu z immunomodulatorem (IFX z IMM). Jednak już wówczas z analizy podgrup pacjentów wynikało, że tam gdzie stężenie infliksymabu było równie wysokie, to efektywność monoterapii infliksymabem i leczenia złożonego była taka sama. Właśnie wtedy powstało domniemanie, że uzyskanie w praktyce wysokiego stężenia infliksymabu oddali potrzebę jednoczesnego stosowanie drugiego leku o działaniu immunosupresyjnym. Podobne spostrzeżenia dał – zdaniem dr Buisson – program badań LIBERTY, w którym w sposób kontrolowany oceniano przede wszystkim skuteczność podskórnej postaci infliksymabu w obu grupach pacjentów z IBD. Co…