JCC (IF-9,0). Narzuca się odpowiedź, że to kwestia indywidualna. Jednak ciągle nie jest znany optymalny czas trwania takich interwencji. Dlatego warto poznać wnioski płynące z obserwacji bardzo dużej kohorty dzieci prowadzonej we Włoszech. Jak pisali w swoim doniesieniu opublikowanym w Journal of Crohns & Colitis autorzy z kilkunastu włoskich ośrodków tworzący grupę SIGENP IBD Study Group ich celem była ocena rzeczywistego trwania terapii biologicznych oraz identyfikacja czynników determinujących czas stosowania leków biologicznych u dzieci z IBD. Co nowego? Przeanalizowano – czytamy w artykule – dane z rejestru Włoskiego Towarzystwa Gastroenterologii, Hepatologii i Żywienia Dziecięcego (SIGENP) dotyczące pacjentów z IBD rozpoczynających leczenie biologiczne w latach 2009-2022 i z co najmniej roczny okresem obserwacji. Uwzględniono informacje o 1184 pacjentach i dotyczących ich 1709 cyklach leczenia. Mediana okresu obserwacji wyniosła 43 miesiące (IQR 28-64). W sumie 33% pacjentów otrzymało także kolejne leczenie biologiczne, czyli drugiej linii, 9% trzeciej linii, a 2% czwartej linii. Spostrzeżenia autorów W przypadku colitis ulcerosa i zapalenia niesklasyfikowanego trwałość terapii z pierwszorazowym zastosowaniem leków biologicznych była istotnie niższa niż w chorobie Leśniowskiego-Crohna i malała w kolejnych latach. Po 1, 2 i 3 latach wynosiła odpowiednio 61%, 51% i 44%, podczas gdy w przypadkach choroby Leśniowskiego-Crohna było to we wskazanych…