ECCO’26. Unikalna analiza w oparciu o NNT, czyli liczbę pacjentów, u których trzeba zastosować lek, aby jeden uzyskał korzyść Prof. L Peyrin-Biroulet z zespołem porównał – zaznaczając, że jest to ocena pośrednia, czyli dodajmy nienajlepsza – inhibitory interleukiny-23 (p19), czyli mirikizumab, ryzankizumab i guselkumab u dorosłych pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego. Co nowego? W oparciu o opublikowane już wskaźniki odpowiedzi uzyskane w badaniach 3. fazy oszacowano liczbę NNT dla każdej cząsteczki (number needed to treat – NNT) w porównaniu z placebo. Zatem poszukiwano odpowiedzi na pytanie, ilu pacjentów trzeba leczyć przez rok, aby jeden dodatkowy odniósł korzyści z terapii podtrzymującej. Wspomniane korzyści zdefiniowano jako: uzyskanie remisji klinicznej lub uzyskanie poprawy endoskopowej lub poprawę w łącznej ocenie histo-endoskopej (HEMI). Spostrzeżenia Najlepsze wyniki (czyli najniższą wartość NNT) uzyskał mirikizumab w dawce 200 mg, (NNT – 2,8 dla odpowiedzi klinicznej; 3,2 dla remisji klinicznej; 2,9 dla poprawy endoskopowej; 3,6 dla poprawy histo-endoskopwej), Wartości dla ryzankizumabu 180 mg były gorsze. Wartość NNT wzrosła i wynosiła szacunkowo 6,1 dla odpowiedzi klinicznej, 6,6 dla klinicznej remisji 5,2 odpowiedzi endoskopowej i odpowiedzi histo-endoskopowej. Co więcej wartości NNT dla mirikizumabu w dawce 200 mg, były również bardziej korzystne, czyli niższe niż wartości NNT dla ryzankizumabu w dawce 360…