Clin Gastroenterol Hepatol. Uzupełnienie obrazu klinicznego tej nowej i szybko rosnącej subpopulacji Wykorzystano dane z kohorty epi-RNII z lat 2005-2020, aby ocenić śmiertelność, ryzyko zdarzeń wynikających z wieku pacjenta lub sposobu leczenia oraz ryzyko operacji związanych z IBD. Jaka była metoda oceny? Brano pod uwagę pacjentów z chorobą o początku w wieku ≥65 lat (EO-IBD Elderly-Onset IBD), aby ich losy porównać do osób z wcześniejszym, ale w dorosłym okresie życia, wystąpieniem IBD (AO-IBD Adult-Onset IBD) oraz ich rówieśników bez choroby zapalnej jelit. Jakie były wyniki porównania? Współczynniki umieralności na 1000 pacjento-lat były podobne w grupie z EO-IBD, czyli z późnym początkiem choroby do tych w grupie bez IBD (292,32 vs 291,24). Podobne też były przyczyny zgonów i ryzyko poszczególnych zdarzeń: • zapalenia płuc (aHR 1,04) • złamania (aHR 1,03) • bakteriemia (aHR 2,16) • zakrzepica (aHR 0,58). W porównaniu do grupy chorych o wcześniejszym początku choroby (AO-IBD), osoby chorujące dopiero w starszym wieku (EO-IBD) miały mniejszą ekspozycję na tiopuryny (aHR 0,44) i leki z grupy anty-TNFα (aHR 0,37). Miały też wyższe ryzyko operacji brzusznej w chorobie Leśniowskiego-Crohna (aHR 1,23) i we wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego (aHR 1,51), a niższe ryzyko operacji w okolicy okołoodbytowej (HR 0,27) w chorobie Leśniowskiego-Crohna. Częstsze…