ECCO’26. Unikalna ocena porównawcza z randomizacją. Kolejny triumf chirurgów? Przywołując publikacje z 2017 i 2020 roku autorzy przypominają, że pierwotnie badanie LIR!C, czyli wieloośrodkowe, kontrolowane badanie z randomizację wykazało, że laparoskopowa resekcja jelita krętego i kątnicy stanowi skuteczną alternatywę dla terapii infliksymabem u pacjentów z niepowikłaną chorobą Leśniowskiego-Crohna w odcinku krętniczo-kątniczym, u których konwencjonalne leczenie okazało się nieskuteczne , . Co nowego? Tym razem ocenili 10-letnie rezultaty leczenia u pacjentów, który brali udział w badaniu LIR!C, zbierając o nich dane w sposób retrospektywny . Oceniano częstość remisji bez leczenia (therapy-free remission), przez co rozumiano remisję objawów klinicznych i niepodejmowanie terapii związanej z chorobą Leśniowskiego-Crohna u leczonych chirurgicznie, a możliwość odstawienia infliksymabu u osób, które go wcześniej otrzymywały. Ponadto oceniano wskaźniki remisji klinicznej, zdefiniowane tym razem jako brak zmian w terapii związanej z chorobą Leśniowskiego-Crohna (absence of changes in CD-related therapy) lub konieczność dodatkowej resekcji w obu grupach. Spostrzeżenia autorów Co ciekawe dostępne były dane o zdecydowanej większości przypadków z obu grup, a mediana czasu obserwacji wyniosła 11 lat (IQR 9–14). Jakie były główne różnice? U leczonych chirurgicznie 10-letni wskaźnik remisji bez jakiejkolwiek terapii wyniósł 35,8%, natomiast u leczonych pierwotnie infliksymabem 13,2% (różnica δ=22,6%; p = 0,004) . Chociaż ogólne 10-letnie…