Nutrition (IF-3). Oszacowano to zjawisko u dzieci z nowo rozpoznaną chorobą. Zaskakująca skala problemu. Autorzy z kilku ośrodków z Włoch związani w większości z Uniwersytetem Sapiensa w Rzymie przyjęli za cel – jak piszą – oszacowanie częstości występowania sarkopenii u dzieci z nowo rozpoznanym wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego (wzjg) oraz zbadanie związków między parametrami mięśniowymi uzyskanymi przy okazji wykonywania enterografii rezonansu magnetycznego (MRE) a kliniczną, laboratoryjną i endoskopową aktywnością choroby. Jak zrealizowano ten projekt? Była to ocena retrospektywna, do której wykorzystano dane o 20 dzieciach (6–18 lat), u których ostatecznie rozpoznano WZJG i które przeszły MRE w ramach wstępnej diagnostyki różnicowej z powodu podejrzenia IBD. • Do określenia sarkopenii wykorzystano całkowite pole powierzchni przekroju mięśnia lędźwiowego większego (tPMA) na poziomie kręgu L3. • W tej ocenie „zagrożenie sarkopenią” wiązało się w wielkością tej zmiennej poniżej 10. percentyla natomiast „ciężką sarkopenię” rozpoznawano, gdy wartość ta nie przekraczała 3. percentyla. Najważniejsze obserwacje Zagrożenie sarkopenią stwierdzono u 65% pacjentów, natomiast kryteria ciężkiej sarkopenii spełniało 30% dzieci. Co więcej? Sarkopenia łagodna do umiarkowanej – jak piszą autorzy – nie wykazywała spójnego związku z nasileniem klinicznym ani biochemicznym choroby. Natomiast ciężka sarkopenia wiązała się z niższym BMI (p = 0,001), wyższym PUCAI (p = 0,05),…