Objawy pozajelitowe IBD w takcie leczenia wedolizumabem – jak często ustępują?

Objawy pozajelitowe IBD w takcie leczenia wedolizumabem – jak często ustępują?

Inflammatory Bowel Diseases, maj 2023 r. Kolejne dane dotyczące często dyskutowanego tematu, którego istotą jest bilans korzyści i ograniczeń płynących z mechanizmu selektywności jelitowej. Czy teraz wiemy więcej? W maju 2023 r. opublikowano wyniki badania EMOTIVE, będącego wieloośrodkowym projektem, w którym przeprowadzono retrospektywną analizę danych na temat kohorty pacjentów z IBD leczonych w Belgii, Holandii, Danii, Szwajcarii oraz w Izraelu . Było to 99 dorosłych osób z umiarkowanym do ciężkiego nasileniem colitis ulcerosa (n=44) lub choroby Leśniowskiego-Crohna (n=55), u których w czasie zainicjowania terapii wedolizumabem występował co najmniej jeden objaw pozajelitowy i dostępne były dane z okresu co najmniej 6 kolejnych miesięcy leczenia. W tej grupie populacji choroba trwała średnio 12,4 lat. U ok. 59% rozpoznawano umiarkowane nasilenie choroby, a u blisko 18% jej ciężką postać. Przy czym 1/5 osób nie była wcześniej leczonych biologicznie, a w chwili rozpoczęcia stosowania wedolizumabu ok. 36% pacjentów stosowało systemowe GCS. Objawy pozajelitowe najczęściej dotyczyły układu kostno-stawowego: artralgia (69,7%), obwodowa spondyloartropatia (21,2%) i osiowa spondyloartropatia (10,1%). W ocenie dokonanej po 6 i po 12 miesiącach leczenia odpowiednio u 19,2% oraz 25,3% pacjentów odnotowano całkowite ustąpienie wszystkich objawów pozajelitowych, a poprawę u 36,5% i 49,5% . W żadnym przypadku nie ustąpiły objawy osiowej spondyloartropatii, ani…

Ta zawartość została ograniczona tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się , aby wyświetlić tę treść.

This will close in 20 seconds

Zamierzasz wylogować się z witryny
ibdinfocus.com?

WYLOGUJ SIĘ

This will close in 0 seconds