Wedolizumab a objawy pozajelitowe w IBD

Drugs. Trwa dyskusja, czy selektywność jelitowa jest rzeczywistą przewagą, skoro u wielu pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego lub z chorobą Leśniowskiego-Crohna występują objawy pozajelitowe, z których część wymaga interwencji. Przywołujemy wartą uwagi opinię.

Problem jest złożony, ponieważ patogeneza EIM nie jest do końca poznana. Mogą one być nie tylko zjawiskiem wtórnym do IBD, jak zazwyczaj się sądzi, ale też być może skutkiem zupełnie niezależnie przebiegającej patologii układowej wyrażającej się nieprawidłową reakcją immunologiczną [1], [2].

Autorzy są zdania, że w przypadkach poprawy zmian zapalnych w świetle jelita (luminal disease) po zastosowaniu wedolizumabu jest szansa również na ustąpienie części EIM, takich jak artropatia typu 1, czy rumień guzowaty.

Aby więcej można było powiedzieć o leczeniu EIM w IBD, w tym lepiej poznać wpływ VDZ, potrzebne są ich zdaniem badania skonstruowane w tym konkretnym celu.

FORUM OPINII

Według Pani / Pana doświadczenia:

Referencje:

  1. Hanzel J. i wsp. Vedolizumab and Extraintestinal Manifestations in Inflammatory Bowel Disease Drugs . 2021 Feb;81(3):333-347. doi: 10.1007/s40265-020-01460-3.
  2. Dupré A. i wsp. Articular manifestations in patients with inflammatory bowel disease treated with vedolizumab Rheumatology (Oxford) 2020 Nov 1;59(11):3275-3283. doi: 10.1093/rheumatology/keaa107.

Aby napisać do redakcji, zaloguj się.


Ta zawartość została ograniczona tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się , aby wyświetlić tę treść.