Wysiłek a skład mikrobiomu w IBD. Mit, czy prawda?

Wysiłek a skład mikrobiomu w IBD. Mit, czy prawda?
ECCO'2026

ECCO’26. W kontrolowanym badaniu z randomizacją oceniono uzupełniający leczenie biologiczne usystematyzowany program ćwiczeń fizycznych. Co wiemy więcej? Autorzy z ośrodka w Chinach zauważyli, że w tej grupie pacjentów – nawet w remisji – często utrzymuje się subkliniczny stan zapalny, jest dysbioza jelit oraz upośledzony stan zdrowia fizycznego i psychicznego. Nie praktykuje się natomiast działań, które uwzględniałyby w terapii ustrukturyzowane, czy też wystandaryzowane programy ćwiczeń, a w szczególności metody typowe i znane w Chinach. Co nowego? Z tego powodu przeprowadzili prospektywne badanie z randomizacją, w której grupa alokowana do uzupełniającego farmakoterapię ujednoliconego programu aktywności fizycznej, była monitorowana za pomocą urządzeń przenośnych. Włączono 72 dorosłych pacjentów będących w remisji IBD. Jak przeprowadzono porównanie? Uczestnicy zostali przydzieleni – czytamy w relacji – do jednej z dwóch grup: grupy interwencyjnej (n = 35), która wykonała 16-tygodniowy zintegrowany program ćwiczeń o umiarkowanej intensywności (obejmujący ćwiczenia aerobowe i trening oporowy oparty na tradycyjnych chińskich ćwiczeniach Ba Duan Jin) w połączeniu z terapią biologiczną lub do grupy kontrolnej (n = 37), która kontynuowała wyłącznie terapię biologiczną. Co oceniano? Analizowano liczne zmienne: aktywność choroby (SES-CDAI lub mMS), mikrobiotę jelitową (różnorodność alfa, różnorodność beta, określone grupy drobnoustrojów), wskaźniki stanu zapalnego i metabolicznego (CRP, IL-6, TNF-α, iryzyna, adiponektyna), objawy zgłaszane…

Ta treść jest dostępna tylko dla zalogowanych użytkowników. Proszę zaloguj się, aby zobaczyć tę treść.