Surgeon (IF-2,59). Podsumowanie dostępnych danych o obu wariantach leczenia chirurgicznego choroby Leśniowskiego-Crohna.

Nadal trwa debata i brak jest konsensusu dotyczącego korzyści z rozszerzonego wycięcia krezki (extended mesenteric excision – EME) w porównaniu z ograniczonym wycięciem krezki (limited mesenteric excision – LME) w chirurgicznym leczeniu choroby Leśniowskiego-Crohna, pisali w The Surgeon w wydaniu z maja 2026 r. autorzy afiliowani do University Hospital w Limerick w Irlandii.

We wpisie Czy szeroki zakres resekcji krezki ma sens? pisaliśmy o prospektywnym badaniu z randomizacją oceniającym, czy poszerzenie zakresu resekcji jelita w krętniczo-kątniczej lokalizacji choroby Leśniowskiego-Crohna jest bardziej korzystne niż zabieg oszczędzający.

Z tego właśnie powodu, jak zaznaczyli we wstępnie, przeprowadzili metaanalizę uwzględniając publikacje dostępne do kwietnia 2025 r.

Jakie były kryteria oceny?

Jak czytamy w opisie ich projektu pierwszorzędowym punktem końcowym tej oceny był nawrót chirurgiczny, zdefiniowany jako konieczność powtórnej operacji, zaś za drugorzędowe punkty końcowe przyjęto nawrót endoskopowy, powikłania pooperacyjne, długość pobytu w szpitalu i czas trwania operacji.

Dostępne były wyniki 4 badań bez randomizacji oraz 2 badań randomizowanych, w których łącznie wzięło udział 4469 pacjentów.

Czas obserwacji pacjentów wahał się od 6 miesięcy do 67 miesięcy, czyli do ponad 5 lat.

Spostrzeżenia autorów

Wykonanie rozszerzonego wycięcia krezki wiązało się z istotnie mniejszą częstością nawrotów chirurgicznych (OR = 0,31; p = 0,03).
Nie stwierdzono natomiast różnicy w częstości nawrotów endoskopowych między grupami (OR 0,77; p = 0,30).

Co więcej?

Nie stwierdzono istotnych różnic w częstości występowania powierzchownych zakażeń miejsca operowanego, zbiorników wewnątrzbrzusznych, nieszczelności zespoleń, czasu trwania operacji ani długości pobytu w szpitalu.

Aby napisać do redakcji, zaloguj się.